Dit zijn dé zomervakantie boeken om in te pakken

Dit zijn dé zomervakantie boeken om in te pakken

Voorbereidingen voor de zomervakantie zijn aan de ene kant leuk, aan de andere kant stressvol. Het voelt een beetje zoals Koningsdag of Oud & Nieuw: alles moet perfect en fantastisch zijn, want de zomervakantie is net als eerdergenoemde feestdagen maar een keer per jaar. Je wilt gewoon voorkomen dat je de mooiste bikini’s en de fijnste boeken hebt. Daarom maak ik daar ieder jaar toch best wel een momentje van. Samen met mijn zusje Suus snuffelen we eindeloos door onze favoriete boekwinkel om ervoor te zorgen dat we de allerfijnste boeken mee op reis nemen. Voordeel hierin is dat we dit keer twee hele weken samen in Italië zullen zitten, en dus in principe ook elkaars boeken tot onze beschikking hebben. Anyway, dit is de collectie die wij hebben verzameld voor dit jaar. Van literatuur tot totale onzin: we’ve got you.

 

Mijn guilty pleasure: crime.

Geen zorgen, ik ben niet van plan het criminele leven in te duiken, behalve als het in de vorm van een boek is. Mijn nerdy-side houdt heel erg van spelletjes en dan het liefst met een puzzelelement erin verwerkt. Dus je begrijpt: de combinatie van mijn twee passies, lezen en gamen, verenigd? Dat maakt dat ik zo obsessed ben met de klassieke who dunnit’s.  In dit genre is het wel belangrijk dat je zeker weet dat het een beetje goed geschreven is. Daarom kies ik vaak voor de Amerikaanse schrijver James Patterson (die op de één of andere manier ongeveer 40 boeken per jaar uitbrengt). Nu werd ‘De Moordclub (op donderdag)’ van Richard Osman aangeraden, blijkbaar een enorme bestseller sinds het uitkwam in 2020. Het gaat over een groepje bejaarden die een clubje zijn begonnen om moorden op te lossen. Uiteindelijk wordt dit dus spannend genoeg om er nog drie delen extra over te schrijven. Lekker vooruitzicht dus.

Een andere strategie om zeker te weten dat een boek lekker wegleest: een boek lezen dat is geschreven door een bekende scenarioschrijver. Zoals bij ‘De val van Tammy Davidson’ toevallig het geval is. Als je een beetje van ‘Gooische Vrouwen’ houdt zit je goed. Lex Passchier won meerdere prijzen met zijn scenario’s voor deze serie en ook ‘Oogappels’ komt van zijn hand. In de zomer wil ik nooit te zware boeken lezen, en dit leest echt alsof je een leuke serie ligt te kijken, maar dan aan het zwembad of op je strandbedje.

 

Een mini beetje zelfontwikkeling kan geen kwaad

Over het algemeen lees ik het liefst échte boeken, die van papier. Maar zeker als je een limiet hebt aan het aantal kilo’s dat je mee mag nemen naar je vakantieadres, is het handig om ook een e-reader achter de hand te hebben. Boeken die ik niet per se in mijn boekenkast wil bewaren download ik dus lekker. Nog een groot voordeel hieraan: als je toch te snel door je boeken heen bent, download je binnen een paar seconden gewoon nieuw leesmateriaal op je Kindle. Zoals bijvoorbeeld het boek ’the 5 second rule’ van Mel Robbins. Je ziet die vrouw tegenwoordig o-ve-ral (of is dat alleen mijn algoritme?), en zoals dat dan gaat: ik werd nieuwsgierig. Het is inspirerend, al herhaalt het zich wellicht wat vaak, want hoeveel kan je vertellen over een vijf seconden regel, maar om af en toe eens af te wisselen tussen de echte boeken door, en jezelf productief te voelen in die weken dat je eigenlijk lekker helemaal niets aan het doen bent, is een beetje psychologie hartstikke fijn.

 

De must-reads: niet over te slaan.

Er zijn van die boeken waarbij ik nog voor me zie hoe mijn ouders die zaten te lezen. Zoals ‘Het Diner’ van Herman Koch. Ik ben pas sinds kort echt fan van deze schrijver; het is allemaal zo fijn geschreven dat ik tot nu toe niet langer dan twee dagen over zijn boeken heb gedaan. We zullen zien of ‘Het Diner’ deze trend kan volhouden. Dit boek is dus al in 2009 uitgebracht, in 2013 verfilmd, en ik ga het nu pas lezen. Aangezien dit boek ook op de leeslijst staat bij middelbare scholieren ga ik ervan uit dat het een tijdloze topper is.

Een andere must-read is ‘Dream Count’. Ik had geen idee terwijl ik het boek las, maar ik kende de schrijfster dus al van iets heel anders dan de schrijverswereld. Grote kans dat dit ook voor jou geldt. In het nummer ‘Flawless’ van Beyoncé wordt namelijk een quote van Chimamanda Ngozi Adichie gebruikt. Het gaat om een Ted Talk die ze gaf, getiteld ‘We should all be feminists’. Aanrader als je die nog niet kent: kijk de hele toespraak. Het boek ‘Dream Count’ is een herkenbare weergave van de rol die mannen spelen in het leven van vrouwen. Vanuit het oogpunt van vier vriendinnen bekijken we verschillende relaties die deze vrouwen zijn aangegaan en op welke manier deze impact op hen hebben gehad. Ik heb het al helemaal uitgelezen, en ik vind het een aanrader voor iedereen die een keer een stomme of domme man heeft ontmoet. Mijn zusje neemt dit enorme boek wel gezellig mee naar Italië (dat scheelt wel iets van twee kilo aan kleding die je kan inpakken, just saying).

En dan hebben we nog de afschuwelijke troep die je toch echt gaat lezen

Het is een raar soort boekenclubje wat Suus en ik ervan hebben gemaakt. We trapten erin vanaf ‘The Pumpkin Spice Café’: een extreem knusse naam voor een boek, dan heeft het ook nog eens een hele schattige omslag en is het makkelijk in iedere tas te proppen in z’n pocketformaatje. Maar boy were we wrong. Deze serie moet je niet onderschatten. Het meest recente deel heet ‘het Strawberry Patch Pannenkoekenhuis’, maar de volgende is alweer onderweg. Ja, tot de helft lijkt het alsof je een kinderboek leest, en dat zal de buitenwereld, de onwetenden, ook zeker denken als ze je in het openbaar zien zitten lezen. Het is zo afschuwelijk slecht geschreven, en de verhaallijnen zijn elke editie weer verbazingwekkend voorspelbaar. Maar een heel vreemd terugkerend element is dat je het ene moment heel tevreden zit te lezen over een boekhandel en een koffiewinkel, en vervolgens zit je middenin een heftige seksscene waar alles zo plat wordt beschreven en de consent je om de oren vliegt, dat je eerder rode oortjes krijgt van plaatsvervangende schaamte voor de schrijfster dan dat het zo exciting is. De schrijfster lacht overigens wel het laatst, want ondanks dat het vast awkward zal voelen om zo uitgebreid te schrijven wat voor seksuele handelingen er allemaal in je opkomen, verdient ze inmiddels wel behoorlijk lekker aan de verkoop van deze pornoboekjes. Nogmaals, ik heb geen idee waarom we dit lezen, maar het heeft wel wat om allebei te kunnen gruwen van de awkward passages.



Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *