Te veel ‘inspiratie’ maakt alles moeilijk

Ik heb mezelf een belofte gemaakt. Goede voornemens zijn helemaal niets voor mij, en een voornemen is ook maar een idee, dus ik noem het liever ‘plannen voor dit jaar’. Op die manier maak ik het belangrijker voor mezelf, kan ik er een planning van maken en ervoor zorgen dat ik daadwerkelijk ga doen wat ik voor mezelf heb bedacht. Want het belangrijkste aan goede voornemens is dat het om jezelf gaat. Iets wat jij beter voor jezelf kan doen of regelen, iets wat je kan veranderen zodat jij je uiteindelijk beter voelt over jezelf. De context waarin ik het bedoel, heeft niets te maken met afvallen of sporten. Dat vind ik überhaupt de aller vermoeiendste ‘goede voornemens’ die er bestaan. Voor zolang ik me kan herinneren beloon ik mezelf na een gestreste dag met comfortfood, het laatste wat ik dan zou doen is mezelf nog straffen met een vieze salade. In mijn geval gaat het om zogenaamde ‘inspiratie’ opdoen. Inspiratie die uiteindelijk vooral zorgt voor afleiding en zelfsabotage.

Ik word enorm gesaboteerd door iemand

Het idee achter plannen is duidelijk: je kan er zelf voor zorgen dat het allemaal gaat gebeuren, en dat je aan het eind van het jaar trots kan zijn op alles wat je voor jezelf hebt gedaan. Het is heerlijk om in januari tijd te besteden aan een moodboard, waardoor je plannen en doelen al zichtbaar worden voor ze binnen handbereik zijn. Ik kan het perfect voor mezelf uitschrijven allemaal, hoeveel tijd ik vrij moet en wil maken voor mijn eigen projecten, voor gezellige dingen of voor die dingen waar je elk weekend van denkt ‘nu heb ik daar tijd voor’, die altijd bleven liggen. Maar hoe fantastisch mijn planning ook is, mijn telefoon is een enorm probleem. Want ik krijg inspiratie van alles wat ik online zie, zoals het nieuws, muziek, posts van anderen, zelfs sommige promo-mails hebben invloed op mij. Waar het mis gaat is dat ik door die inspiratie ook een soort van verlam als het om mijn eigen werk gaat. Misschien heeft het te maken met perfectionisme, dat ik denk dat ik alles altijd 100% perfect moet doen en het anders beter niet kan doen, terwijl anderen schieten met hagel en veel meer voor elkaar lijken te krijgen. Ik word enorm gesaboteerd door mezelf.

Het is niets nieuws, maar voor iedereen zit het probleem anders

Het fijne aan die telefoon is dat je dus overal inspiratie en motivatie vandaan kan halen, constant voor iedereen bereikbaar bent, en zij andersom ook voor jou. Maar te veel met anderen bezig zijn is juist het grote probleem. Er zijn wel honderden excuusjes te bedenken waarom jouw schermtijd meer dan 8 uur per dag is. Het makkelijkste is om tegen jezelf te zeggen dat het alleen maar aan Whatsapp ligt, je hebt het immers nodig voor je werk om met collega’s te kunnen communiceren en zo snel mogelijk de laatste nieuwtjes uit te wisselen. Maar je bent jezelf alleen maar aan het afleiden van de dingen die er op het moment zelf echt toe doen. En het gaat dus niet alleen over social media. Het gaat erom dat je in de tijd die je nu aan je telefoon besteedt om informatie of ideeën te krijgen, in het echte leven al zo veel meer had kunnen doen. Zoals met de collega’s die om je heen zitten te discussiëren over het laatste nieuws, in plaats van de collega’s die van een afstandje het nieuwsbericht doorsturen: het kost zo veel tijd om met je halve aandacht een bericht te lezen in plaats van dat je met je volle aandacht de real life discussie volgt.

Time flies when you’re having alleen maar kritiek op jezelf

Het is tijd om die telefoon weg te leggen en alleen aan mijn eigen wereld te denken. Wat vind ik zelf echt belangrijk, mooi en leuk om te delen? Waarom plan ik wel specifiek tijd in om te wandelen, lezen, of voetbal te kijken, maar mag ik wel de hele dag door mijn telefoon pakken om een uur van mijn tijd te verdoen aan posts van anderen bekijken om vervolgens te concluderen dat ik daar nog zo veel van kan leren, dat ik mijn eigen werk maar even on hold moet zetten. Die telefoon is de belangrijkste oorzaak dat ik veel te kritisch ben op mezelf. Zo kritisch dat het gewoon niet lukte om te doen wat ik wil binnen de tijd die ik ervoor gepland had. Je hebt niet 30 revisies nodig om iets perfect te maken en het vervolgens weg te gooien. Vanaf nu doe ik mezelf de belofte dat ik minder twijfel en meer ga doen. Soms moet je gewoon wat proberen. Want uiteindelijk voel je je beter over een post met weinig reacties dan wanneer je maar niets hebt gedaan.