Red flags ontkennen of gewoon je intuïtie volgen?

Toen mijn meest recente ‘relatie’ overging was ik behoorlijk in de war. Het was lelijk geëindigd, en het kwam voor mij zo uit het niets. Ik zet het niet voor niets tussen haakjes: door de manier waarop het eindigde vraag ik me af of er überhaupt ooit iets tussen ons heeft bestaan. Van de één op de andere dag hadden we geen contact meer, ondanks dat we drie jaar lang lief en leed met elkaar deelden. Hij ging al die jaren door moeilijke tijden, en ik voelde dat ik degene moest zijn die er altijd voor hem was. Degene die hij altijd kon bereiken op momenten dat hij het moeilijk had. Zodat hij wist dat hij mij altijd kon bellen, en het niet bij een ander zou moeten zoeken. Achteraf gezien was dat was het eerste rode vlaggetje dat ik zorgvuldig uit de vlaggenmast probeerde te halen.
Hoe komt het dat je je intuïtie toch negeert?
Als ik een lijstje zou moeten maken van alle momenten waarop ik ‘het’ eigenlijk wel wist, maar het me toch lukte om te negeren wat er allemaal mis was tussen ons (maar vooral met hem natuurlijk) dan zou ik wel meer dan onderstaande 9 punten kunnen bedenken. Ik geloof niet per se dat het helpt om die specifieke momenten bij mezelf op te roepen. Uiteindelijk doe je alleen jezelf pijn met die nare herinneringen, in plaats van dat je bezig bent met iets te verwerken. Maar als je op zoek bent naar bewijsmateriaal, dan ga je dat vinden, vroeg of laat. Je kan rode vlaggen groen blijven verven, maar als het constant regent ga je wel zien dat ze eigenlijk gewoon al die tijd al rood waren.
Omdat ik heus wel wist dat de mensen om mij heen al die aanwijzingen van toxisch mannengedrag níet konden negeren, zorgde ik ervoor dat niemand alle puzzelstukjes tot zijn of haar beschikking had. Als je dat maar lang genoeg volhoudt, ben je zelf uiteindelijk ook blind voor de hele puzzel. Voor mij is dat toch wel een goede reden om een lijstje te maken van een paar red flags die je, hypothetisch gezien, zou kunnen herkennen. Hypothetisch dus. Alles wat enigszins lijkt op de werkelijkheid is louter toeval.
Worst case scenario: een paar voorbeelden van red flags
1 – Als iemand extreem slecht over zijn ex-vriendin praat. Classic: zij was gek. Arme jongen, wat heeft zij jou veel pijn gedaan. Of jij haar? Hmmm… bij nader inzien nemen we het allemaal met een korreltje zout. Waarom dit een red flag is? Als een relatie zo naar eindigt, zou het zomaar kunnen dat zijn communicatie skills niet optimaal ontwikkeld zijn. Die les heb ik op de harde manier geleerd.
2 – Hij post nooit een foto van jullie op Instagram. Klinkt kinderachtig? Of is het gewoon heel gek als iemand super actief is op social media, maar hij jouw bestaan daar niet wil bevestigen? Andersom is het ook een no-go voor jou om hem te posten, zogenaamd omdat hij altijd zo slecht op foto’s staat. Gelukkig vond hij voor zijn geheime Bumble-profiel wel een paar foto’s waar hij zichzelf knap op vindt (en oh ja, je bent niet 1.80 m, dan zou ik namelijk 1.85 m moeten zijn).
3 – Hem vertellen over een kans op je droombaan, om de reactie te krijgen dat hij zich vooral zorgen maakt om de banen van de mensen die werkzaam waren bij de voorloper van ditzelfde project. Dat bleek vooral te maken te hebben met het feit dat zijn side-chick daar werkte.
4 – Hij vierde zijn verjaardag en was even vergeten te vertellen dat hij een groot feest gaf. Geen uitleg nodig, volgens mij.
5 – Samen met zijn vrienden van buiten de stad uitgaan na 2,5 jaar ‘samen’ te zijn geweest, om erachter te komen dat een paar van de vrienden die je niet eerder hebt ontmoet, niet weten dat je bestaat. ‘Wie was jij ook alweer?’
6 – Voor het eerst zijn vader ontmoeten en horen hoe die blij aan zijn vrienden vertelt dat vriendlief zo leuk met zijn ex had afgesproken toen ze allebei in Parijs waren voor de Olympische Spelen. ‘Oh ja, dat weet ik nog! Toen ik vroeg of je met je ex had afgesproken in Parijs en jij het bizar vond dat ik dat in mijn hoofd haalde.’
7 – Bij elke vraag een uitweg vinden. Nooit de volledige waarheid vertellen. Altijd zeer specifieke vragen moeten stellen, want hij kan goed halve waarheden vertellen. Uiteindelijk leerde hij alsnog glashard liegen.
8 – Nooit een echt verjaardagscadeau krijgen, maar een fles champagne en een etentje dat op de zaak werd gezet. En andersom besteed jij bijzonder veel aandacht aan het kiezen van cadeaus, ook zonder bijzondere aanleiding.
9 – En de meest specifieke red flag die ik heb mogen meemaken: iedere keer dat ik vroeg of er iets speelde tussen hem en die collega (die uiteindelijk inderdaad de side-chick bleek te zijn) was het antwoord niet: ‘nee, want ik hou van jou’, maar: ‘nee, zij heeft gewoon een vriend hoor’. Ah, dat is goed om te horen.
Er zit gelukkig een hele mooie twist aan dit verhaal
Het mooiste en belangrijkste punt van dit alles is dat ik me heb gerealiseerd dat mijn intuïtie altijd klopt. En met die gedachte kan je groeien. In de wetenschap dat zijn hele leven is geïmplodeerd door zijn leugens en bedrog, terwijl ik weet dat het met mij alleen maar beter gaat sinds ik hem uit mijn leven heb gewist, kan ik uiteindelijk rustig slapen. Geloof me, het is magisch hoeveel mooie dingen er sindsdien in mijn leven zijn gebeurd.
